Das Schwäbisch-Hällisches Landschwein
Matargerð þjóðverja er um það bil 99.9% fullkomin. Það sem þeir gera vel gera þeir mjög vel. Ólíkt því sem maður er vanur að heiman þá er t.d. hægt að fá örugglega 100-200 mismunandi tegundir af skinku, þær eru allar góðar, ekki gerðar eingöngu úr salti og vatni, og eru allar með bragði (eitthvað sem Kjarnafæði, Ali, Goði og hvað kjötvinnslurnar heima ættu nú að kíkja á við tækifæri).
En það er þetta 0.1% af matargerðinni sem eftir stendur.
Þjóðverjar kunna ekki að búa til hamborgara. Það segir sína sögu að bestu borgarana fær maður oftast á MacDonalds og á Burger King, amerískum subbukeðjum sem maður myndi aldrei borða hjá á Íslandi. Ef mig langar í góðan borgara hérna úti þá hef ég tvo möguleika. Búa hann til sjálfur eða fara á amerísku subbukeðjurnar.
Vandamálið liggur held ég aðallega í kjötbolluhefð og mikilli svínsdýrkun, og þá aðallega á stoltinu, Das Schwäbisch-Hällisches Landschwein.
Þegar þjóðverjinn sér hreint óblandað nautahakk sem er kjörið til hamborgaragerðar tekur hann það kjöt strax til hliðar og sækir sér svínahakk. Þeir sem eru hvað fremstir í hamborgaragerð nota reyndar stundum blandað hakk, 10% naut og 98% svín.
Út í svínahakkið fer svo egg og hveiti. Þessu er svo hnoðað saman (jafnvel smá laukur settur út í), nema í staðinn fyrir að þetta verði kjötbollur með brúnni sósu, þá er þetta flatt út í hamborgara.
Hefst svo steikingin. Venjulega nautakjötshamborgara grillar maður venjulega bara rétt þangað til kjötið er ekki lengur eldrautt í miðjunni. Þýski svínahamborgarinn fær hins vegar að finna fyrir því í svona 15 mín á hvorri hlið. Þetta veldur því að hafi kjötið á einhverjum tímapunkti haft tækifæri á að vera gott, þá er það orðið vont. Restin er svo nokkuð hefðbundin, með þessu eru bornar fram franskar og mæjónes að vild.
Það má hins vegar ekki misskilja og halda að ég hafi eitthvað á móti svínakjöti. Þvert á móti er þetta einn af mínum uppáhalds mat. Hver hefur t.d. ekki fengið sér Svínahaxa með súrkáli og knödel kúlu á góðum degi?? Það er bara þessi misnotkun að nota það í hamborgara sem mér líka ekki.
Finnbogi said,
maí 15, 2007 @ 11:16 pm
Sérkennileg þykir mér fullyrðingin á Wikipediu um að vegna þess hve schwäbísk-hällíska landssvínið er fitusprengt hafi dregið úr neyslu þess í Þýskalandi. Þetta getur varla átt við nema norðan Weißwurstlínunnar. Hefurðu prófað að biðja um kjöt af mismunandi svínategundum hjá slátraranum á horninu? Maður getur pottþétt beðið t.d. um haxa af schwäbísk-hällísku svíni eða bógstykki úr þýsku eðalsvíni.
Ég verð reyndar að viðurkenna að við vissar kringumstæður (altso í ævintýralegri þynnku) er fátt sem slær út góðan, gegnsteiktan, þýskan fríkadelluborgara.
Brynjar said,
maí 16, 2007 @ 3:24 pm
Ég hef ekki beðið um ákveðna tegund af svínakjöti hjá Slátraranum úti á horni, en ég efast ekki um að það sé hægt.
Ég neyðist reyndar til að játa að ef að þynnkan er mjööög mikil, þá hefur þýsku svínahamborgarinn komið sér vel. Hins vegar gæti það alveg eins stafað af miklu magni af mæjónesi frekar en af kjötbollunum… veit ekki.
f.willy said,
maí 18, 2007 @ 12:50 pm
Ég skil reyndar ekki hvernig svona svínahamborgari getur verið góður í þynnku því ég hélt að maður yrði ekkert þunnur af því að drekka þennan hreinleikalagabruggaða bjór? Að það væri einfaldlega stöðug löngun í annan bjór án allra aukaverkana?
Brynjar said,
maí 18, 2007 @ 1:28 pm
Jújú, mikið rétt, þynnkan kemur auðvitað ekki af bjórnum. Það vita allir.
Skoðum hins vegar eitt dæmi, ath, þetta er bara dæmi og á sér litla sem enga stoð í raunveruleikanum!
Segjum svo að það sé aðalfundur hjá Íslendingafélaginu þar sem boðið er upp á ótakmarkað af hreinleikabrugguðum bjór. Eftir aðalfund er svo öll skynsemi farin svo leikmanni X dettur í hug að fara í Kunstpark (svæði þar sem eru svona 30 skemmtistaðir eins og í Reykjavík (mikill hávaði og reykur og mikið dansað)).
Út af meintu skynsemistapi hjá leikmanni X hefst mikil Tequila drykkja. Með Tequila drykkjunni fara með nokkrir illa valdir bjórar sem leikmaður X er ekki vanur að drekka (tegundir sem ekki verða taldar upp hér). Í lokins fær leikamaður X sér stóran kebab með extra skammti af lauk.
Þegar leikmaður X vaknar daginn eftir þá upplifir hann sýna verstu þynnku á ævinni.
Þarna, og aðeins þarna, hefði komið sér vel ef leikmaður X hefði haft burði í að fá sér svínakjötskjötbolluhamborgara. Hann hefði bókað slegið á þynnkuna. Því miður í þessari dæmisögu þá hélt leikmaður X að þetta væri hans síðasti dagur á jörðinni, þannig að það þótti ekki ástæða til að fá sér hamborgara.
Finnbogi said,
maí 19, 2007 @ 1:27 am
Eins getur illa farið ef leikmaður X (eða jafnvel E) freistast til að drekka 17 Obstlera með bjórnum sínum í stað þess að láta staðar numið við þann 16. eins og vera ber. Slíkt athæfi getur farið verulega illa með morgundaginn, jafnvel svo illa að téður leikmaður þurfi að leita á náðir fríkadelluborgarans.