La Perla - Minning
Þegar ég gekk fram hjá uppáhalds veitingastaðnum mínum áðan, La Perla, tóku á móti mér slæm tíðindi, staðurinn er hættur!
Síðast í gær gekk ég glaður þaðan út, með pizzu og lasagna, og bjóst ekki við öðru en að þangað gæti ég aftur farið í dag, rétt eins og alla aðra daga sem ég hef dvalið í München. Eigendurnir kvöddu mig í gær eins og alltaf og óskuðu mér góðrar kvöldstundar. Ekki óraði mig fyrir því að daginn eftir væri þetta allt saman búið. Hefði ég vitað það hefði ég kannski keypt aðeins meira og sett í frystinn.
La Perla var ítölsk trattoria eins og þær gerast bestar. Það var ítölsk fjölskylda, Andolina Maria, sem átti og rak staðinn.
Afi var heilinn á bak við reksturinn, hann hannaði upphaflega rekstrarmódelið. Hans hlutverk var aðallega að drekka bjór þangað til hann stóð stjarfur af gleði, auk þess sem hann slökkti ljósin á kvöldin. Einnig rakst maður alltaf á Afa inni á klósetti ef maður fór þangað. Amma sá um að skenkja í glösin, krydda og hella olíu á salatið, og síðast en ekki síst að drekka með Afa. Dóttirin sá svo um að þjóna til borðs og sonurinn (eða kall dótturinnar, aldrei verið viss hvernig hann tengdist inn í þetta) sá um að vaska upp, elda, ganga frá, skúra, þurrka af, opna staðinn á morgnanna og halda sig til hliðar í eldhúsinu svo enginn sæi hann.
Hver fjölskyldumeðlimur hafði sitt vel skilgreinda hlutverk og allir fóru eftir því samviskusamlega. Þessi skýra verkskipting var eitt af því sem gaf staðnum mikinn sjarma.
Þessa mynd tók ég fyrr í dag. Líklegast get ég útilokað að framkvæmdirnar fyrir utan Perluna tengist því að Afi hafi verið að grafa bílakjallara undir staðinn fyrst að hann er hættur…
Perlan hefur átt stað í huga mínum frá því ég kom fyrst til München, líklegast svona 15 ára gamall. Þangað var iðulega farið og borða og drukkið þegar Pétur bjó hérna. Af öllum þeim ítölsku stöðum sem ég hef farið inná stóð Perlan alltaf uppúr. Það skemmdi heldur ekki að ljósi bjórinn sem boðið var uppá var Augustiner og hveitibjórinn var frá Schneider fjölskyldunni.
Eftir að ég flutti til München hef ég verið reglulegu gestur þarna, ýmist tekið með mér mat heim, eða setið þarna og notið alls þess sem staðurinn hefur uppá að bjóða. Á Perluna hef ég farið með flesta þá gesti sem til mín hafa komið og allir hafa þeir verið ánægðir. Það sem gefur svona stöðum gildi er fjölskyldustemmningin. Þarna var alltaf sama fólkið sem tók á móti manni, þekkti mann og ég þurfti ekki nema segja orðið “Pizza” þá hljóp kokkurinn til og eldaði handa mér pizzu með skinku, sveppum, hvítlauk og Gorgonzola.
Í glugganum á Perlunni er núna skilti sem á stendur c.a.:
Af fjölskyldulegum ástæðum höfum við ákveðið að hætta rekstri. Frá og með 1. september tekur við staður sem mun bjóða upp á rússneskt eldhús. Við þökkum öllum þeim kúnnum sem hafa borðað hjá okkur í gegnum árin, og vonum að þið haldið áfram að koma hingað til nýrra eiganda.
Andoline fjölskyldan.
Skarð Perlunnar verður ekki fyllt. Það er hætt við því að neysla mín á ítölsku fóðri eigi eftir að dragast all verulega saman. Hver veit þó nema rússnesk kartöflusúpa geti fyllt skarð pizzunnar.
Rúnar Óskarsson said,
ágúst 14, 2007 @ 8:23 am
Ææææ, þetta voru hörmungarfréttir. Það vill til að Dominos er farið að bjóða uppá “ekta ítalskar pizzur” hérna á klakanum. Þú getur þá alltaf huggað þig við það.
Sunna Grimma said,
ágúst 14, 2007 @ 10:39 am
Æ ég samhryggist.
Rússnesk kartöflusúpa og vodki hljómar þó óneitanlega vel líka…
Brynjar said,
ágúst 14, 2007 @ 10:54 am
Það verður vissulega lífstílsbreyting að skipta bjórnum út fyrir vodka og pizzunni fyrir kartöflusúpu, en ætli maður láti sig ekki hafa það.
Þröstur said,
ágúst 14, 2007 @ 1:01 pm
Það vill nú svo vel til að það er nú ekki langt að sækja næsta ítalska stað og honum er nú mælt með í túristabókINNI, ekki amalegt það. Væri ekki leiðinlegt að skella sér og fá sér tvær spagettílengjur og vínglas með og borga fyrir það fjórfalt verð miðað við vel útilátna þriggja rétta máltíð á Perlunni.
Lifi minning Perlunnar.
Hvíl í friði
Brynjar said,
ágúst 14, 2007 @ 1:17 pm
Já… hver hefur ekki verið rændur á Osteria Italiana. Það er einmitt eini veitingastaðurinn í München sem selur ekki bjór (út af of háum snobbstuðli).
Finnbogi said,
ágúst 15, 2007 @ 1:28 pm
Ekki grunaði mig að stóra Perluveislan um daginn yrði síðasta Perluferðin.
Þýðir þetta að þú pantir borð hjá Rússunum fyrir fyrsta kvöld Októberfestferðarinnar?
Helga said,
ágúst 15, 2007 @ 8:39 pm
Ég sendi þér samúðarkveðjur héðan úr útlegðinni á Ólafsfirði….
Brynjar said,
ágúst 16, 2007 @ 6:24 am
Finnbogi:
Já, ætli við verðum ekki að breyta stóru Perluveislunni í rússneska kartöfluveislu. Það hlýtur að vera sambærilegt við það besta sem ítalir eru að gera í matargerð. 1. sept mun ég fara og prófa nýja staðinn, ef hann er ekki alvondur, þá förum við þangað.
Helga:
Er netsamband á Ólafsfirði???
Aðaheiður said,
ágúst 16, 2007 @ 2:00 pm
Perlunnar verður sárt saknað…… Samt ennþá nóg af veitingastöðum í Munc. Þó að enginn jafnist þó á við Perluna sálugu.
Þú gefur Rússanum séns og ferð svo þangað með Þrölla og Orlofs Boga þegar þeir mæta í leðurdressinu á Oktorberfest.
Einar said,
ágúst 16, 2007 @ 4:12 pm
Já - þetta eru miklar hörmungarfréttir. Heimur versnandi fer. Fyrst er Moshammer drepinn og svo hættir Perlan! Maður er bara alveg í rusli yfir þessu. Hvað næst? Hættir Stoiber kannski sem forsætisráðherra?
Kveðja.
Einar.
Brynjar said,
ágúst 16, 2007 @ 4:14 pm
Mér dettur helst í hug að U-bahn fari að koma sein. Það er eiginlega það eina sem mér finnst jafn fjarstæðukennt og að Perlan sé búin að loka.
Helga said,
ágúst 16, 2007 @ 8:41 pm
já, það er netsamband á Ólafsfirði. Við, Ásta og Ari erum búin að gera pubbinn/pizzastaðinn Hölina að öðru heimili okkar. Þar erum við búin að koma okkur það mikið í mjúkinn hjá eigendunum að við erum komin á “heima”routerinn þeirra……
Við borgarbörnin hérna stingum soldið í stúf….mjög fyndið allt saman.
Anna Vilborg said,
ágúst 23, 2007 @ 7:47 am
Ég er djúpt snortin, Brynjar og samhryggist þér og öllum öðrum sem stunduðu staðinn.
Við fórum extra á Perluna þegar við vorum síðast í 3ja daga heimsókn í München bara svona fyrir stemninguna, fara á “gamlar” heimaslóðir. Ég segi nú bara, það var eins gott…
Finnbogi said,
september 1, 2007 @ 1:27 pm
Jæja, upp er runninn 1. september. Ertu búinn að prófa жемчуг?
Brynjar said,
september 1, 2007 @ 6:19 pm
жемчуг er því miður ekki ennþá búinn að opna. Það er hins vegar verið að vinna þarna á hverjum degi. Sá ekki betur í dag en búið sé að setja einhver skilrúm inn á staðinn til að stúka hann niður. Ég held nú að “stóra geyms” módelið sem Afi hannaði á sínum tíma sé miklu betra, þá þurfti engin skilrúm eða veggi.