Vín og Bratislava
Um helgina skelltum við Ásta okkur til Vínar. Tilefnið var að Kammerkór Hafnarfjarðar var kominn þangað til tónleikahalds.
Vín tók vel á móti okkur, veðrið var frábært og gaman að hitta kórinn.
Á laugardaginn hélt kórinn tónleika í Waisenhauskirkjunni. Þangað mættum við ásamt fullt af fólki og hlustuðum á tónleika.
Um kvöldið fórum við ásamt Finnboga og Davíð á veitingastað sem heitir Zum Narrischen Kastanienbaum. Þarna fékk ég bestu Zwiebelrostbraten sem ég hef smakkað hingað til. Þarna sátum við úti í góða veðrinu þangað til ekkert pláss var lengur fyrir mat eða drykk.
Eins og sést er Davíð himinlifandi með Svínakjötið og Semmelknödelið sitt sem hann pantaði sér.
Á sunnudeginum skruppum við Ásta yfir til Bratislava í Slóvakíu. Þangað var ekki nema klukkutíma akstur frá Vín.
Eins og fleiri Austur-Evrópskar borgir þá er miðbærinn í Bratislava mjög fallegur og mikið gert út á ferðmenn. Það þarf hins vegar ekki að keyra langt út fyrir hann til að komast í subbuleg og niðurnídd hverfi.
Bestu bílana finnur maður alltaf eftir því sem austar dregur.
Pestasúlan í Bratislava.
Á sunnudagskvöldinu borðaði hópurinn saman á Heurigen Feuerwehr-Wagner. Heurigen er austurríska útgáfan af þýskum bjórgarði, nema í staðinn fyrir að maður drekki bjór úr líterskrúsum, þá drekkur maður vín úr krúsum (þó bara úr 0.3l dvergkrúsum). Eftir frábæran mat og nokkra lítra af víni (og alls ekki svo marga snafsa) ákvað ég að kaupa mér flösku til að taka með heim. Áður en ég vissi af var ég kominn djúpt ofan í einhvern kaldan og dimman kjallara í Austurríki (óvíða er einmitt meiri kjallaramenning en í Austurríki). Mér tókst þó að komast upp aftur og hafði með mér tvær flöskur af Nußberger Rheinriesling Kabinett frá 1987. Ég efast þó um að ég muni nokkurn tíman tíma að opna þessar flöskur.
Á mánudeginum stóð ég fyrir gönguferð um miðborgina þar sem ég stamaði fróleiksmolum upp úr Lonely Planet bók .
Rýnt í kortið til að fá nákvæma staðsetningu.
Gönguferðin endaði svo á Hotel Sacher þar sem við snæddum hina frægu Sacher tertu með rjóma í sínu náttúrulega umhverfi.
Davíð Spears said,
maí 15, 2008 @ 7:30 pm
Þessi máltíð var stórfengleg, og svona til minningar þá stal ég myndinni.
(vona samt að ég sleppi við kæru)
Finnbogi said,
maí 20, 2008 @ 1:49 pm
Úff, og ekki var blekaða gyltan á Narrischem síðri. Verst að Nußbrandið þeirra skyldi vera búið - það kallar eiginlega á aðra ferð þangað.
Mér finnst reyndar að þú þurfir að láta þess getið að við Davíð stóðum á verði meðan þú skrappst í kjallarann. Við hefðum hringt á lögguna eftir nokkur ár.
Dagbk AT » Vn er Vn said,
maí 23, 2008 @ 7:29 pm
[…] Sunnudagur 11. ma -Vatn og bjr og vn g teyga Klukkan sj. Vekjaraklukkan hringir. i, bara tu mntur vibt., hugsa g og set klukkuna sns. annig gekk etta til klukkan hlftta, en kva g a staulast lappir og f mr konakssopa. g fann mr a rddin var byrju a versna, var rauninni aframkominn af hlsblgu og tmabili var mr vart huga lf. g kva samt a fara niur morgunmat. Sem betur fer hitti g Ellu og Arnri leiinni anga, r su aumur mr og gfu mr hlstflur. g fr svo upp sturtu og geri mig klran fyrir sng dagsins. essi dagur fr n a miklu leyti rtuferir. v klukkan hlfnu var lagt af sta me rtu til Krems. En ar skyldi sungi vi messu Krems Piaristenkirche klukkan ellefu. rtunni leiinni var haldin fing fyrir messuna. (Maur kannast n vi svona rtufingar fr feralgum me Kr Flensborgarsklans hrna gamla daga). Vi komum svo til Krems um tuleyti og frum beint upp kirkjuna. En til a komast anga urftum vi a ganga upp nutuogtta trppur. Og a var kalt inni kirkjunni, ekki var a n beinlinis til a sl hlsblguna. En messusngurinn gekk vel, a prgrammi hafi miki til veri spunni stanum og skipt um organista miri messu. Eftir messuna var svo haldi fram me rtunni og nst var stoppa Stift Gttweig, ar sem vi boruum hdegismat boi Corneliu Schubrig, konsls. Og vlkur hdegismatur! Hann var n ekki af verri endanum, skal g segja ykkur. Og vlkur staur! Og vlkt tsni! Eftir hdegismat og sng eftir matinn frum vi sm skounarfer um Stift Gttweig ur en vi hldum me rtunni nsta fangasta. Og nsti fangastaur var brinn Tulln. ar frum vi rakleitt inn St. Stephanskirkjuna og hituum upp fyrir tnleika, sem byrjuu klukkan fjgur. g ni a klra essa tnleika me krnum, en hefi ekki geta sungi miki meira vibt. En a var svossum allt lagi, vegna ess a snghluta ferarinnar var ar me loki. heildina gengu essir tnleikar betur heldur en hinir fyrri. a a hafi komi brestir rddina hj mr stku sta. A minnsta kosti virtust essir rjtu tnleikagestir bara vera nokku ngir. Vi kvddum Helmut formlega eftir tnleikana og hldum svo me rtunni aftur til Vnar. g bau upp konak leiinni heim, ekki hafi g n hugsa mr a sitja einn a veigunum. Er komi var hteli fengum vi tma til a gera okkur klr fyrir kvldmatinn. g fr sturtu og skipti um ft ur en Helgi bau tenra- og bassapart, sem var einnig stofnfundur karlakrsins Brownies. Eftir a g hafi n a sltra tveimur ea remur bjrum var svo haldi af sta heurigen-stainn Feuerwehr-Wagner. Fyrir sem ekki vita er Heurigen nokkurskonar austurrskur bjrgarur, nema a ar er ekki hgt a f bjr, heldur er ar boi upp heimarkta hvtvn og rauvn 0,3 ltra krsum. Og mat, ekki m gleyma matnum. v arna var lka hlabor me misskonar austurrskum rttum. etta var sko ekki vondur matur, frekar en annarsstaar essari fer. Og rauvni og hvtvni runnu niur strum straumum, svo hvert glasi af ru tmdist. Og a var sfellt skemmtilegra og skemmtilegra a vera arna. Undir lokin voru menn farnir a syngja slenskar krperlur, en eftir dltinn sng kom staareigandinn og sagist tla a siga lggunni okkur ef vi httum ekki. Upp r v tk hpurinn a ynnast. g fr me eim sustu upp r mintti og fr gangandi niur hteli samt eim Finnboga, Brynjari, stu, Dav og vari. Brynjar hafi veri dreginn niur kjallara til a lta vn sem hann keypti til a taka me heim. Okkur hinum st n ekki alveg sama, enda eru til dmi ess a flk hafi veri loka niri austurrskum kjllurum tuttuguogfjgur r. En hann slapp sem betur fer fljtlega r prsundinni, en nnari frttir af essum svailfrum m lesa hr. g veit ekki hvort a var rauvninu ea hvtvninu a kenna, en leiinni af Feuerwehr-Wagner niur hteli var jrin orin eitthva stug undir ftunum okkur. g er eiginlega viss um a a hefur veri sett eitthva t matinn sem geri etta a verkum. Ea a maturinn hafi veri eitthva skemmdur. En rtt fyrir ennan stugleika komumst vi a mestu klakklaust heim htel. Fyrir utan fll sem menn uru fyrir, eins og f gat hausinn, detta niur blmabe og brjta eina flsku gekk essi gngutr bara vel og vi komum loks heim hteli. En kvldi var svo sannarlega ekki enda, nei. v htelbarnum hittum vi flesta ara krflaga. Og ar var djamma, drukki, sungi, dansa og kysst. Tondelei. Alveg til klukkan fjgur, en var barnum loka. g bau krflgum eftirpart uppi herbergi 144, v ar tti g eitthva af bjr sem urfti a klra. etta drekkur sig n ekki sjlft. Og partinu lauk ekki fyrr en gmul sk fr kvartai undan hvaa. (Das ist einfach zu laut!) tk gleskapurinn n a ynnast. Upp r klukkan fimm var g svo loks kominn rmi, bara nokku sttur vi ennan dag, rtt fyrir allt. […]