Kreisverwaltungsreferat

Ein er sú stofnun hér í borg sem allir útlendingar þurfa að glíma við. Þetta er Das Kreisverwaltungsreferat.
Þessi stofnun sér um allar skráningar og leyfi sem útlendingar þurfa að hafa til að mega búa og starfa (eða læra) í München.
Eins og allar góðar stofnanir sem eru að “þjónusta” útlendinga, þá eru allar upplýsingar sem maður þarf á öllum tungumálum sem hugsast getur, þ.e.a.s. á þýsku. Á heimasíðunni á nú að vera hægt að finna flest þau eyðublöð sem maður þarf. Ef maður svo loks finnur rétt eyðublað þá er bara að finna einhvern innfæddann til þess að leiða þig í gegnum útfyllinguna. Hér gildir þýska reglan, “Hvers vegna að hafa þetta einfalt þegar hægt er að hafa þetta flókið”.

Hér er svo smá upptalning á samskiptum mínum við þessa stofnun.

Skrá sig í borgina
Mitt fyrsta verk var að skrá mig inn í borgina. Eftir að hafa fengið góða aðstoð frá íslendingum hér í borg, tókst mér loks að fylla eyðublaðið út. Aðal málið er að skrá sig sem trúleysingja, annars byrjar þýska ríkið að hafa af þér tíund (eða var það ferund…) um leið og þú þénar fyrstu evruna. Með útfyllt eyðublaðið að vopni og vegabréf er bara að skella sér í biðröð (biðin getur svo verið frá c.a. 30 mín til “komdu næsta dag” ). Þegar að afgreiðslunni kemur þá tekur hún bara nokkrar mínútur og maður fer sæll og glaður út með smá pappír, stimplaðan og undirskrifaðan, sem staðfestir að þú búir hér.

Dvalarleyfi
Til að fá dvalarleyfi þarf eitt og annað af gögnum.

  • Vera búinn að skrá sig í borgina (koma með það eyðublað með). Þó svo sama stofnun sjái um dvalarleyfið og skráninguna inn í borgina, þá vita þessar skrifstofur ekki af hvor annari.
  • Sjúkratryggingin þarf að vera komin á hreint (Sjá nánar um sjúkratryggingar hjá Þýska sjúkrakassanum AOK). Það ferli tók ekki nema tæpar 2 vikur.
  • Leigusamning eða einhverja staðfestingu á því að maður hafi húsnæði.
  • Þar sem ég er að vinna hér þurfti ég staðfestingu á því að ég væri launþegi og gæti framfleytt mér.
  • Svo þarf auðvitað að hafa vegabréf.
  • Síðast en ekki síst þarf svo að hafa nýja passamynd. Einfaldast er að fara í þar til gerðan sjálfsala, sem ótrúlegt en satt eru staðsettir víða um þessa stofnun, og taka mynd af sér þar.
  • Eitt box af þolinmæði.

Eftir að hafa beðið í nokkra stund fékk ég loks afgreiðslu. Þar tók á móti mér kona sem hafði af mér öll gögnin. Þegar hún sá að hún var komin með nóg af pappír í hendurnar, þá vísaði hún mér á dyr. Hún vildi fá að vinna gögnin í friði. Tíu mínútum seinna bauð hún mér inn aftur og þá fékk ég loks dvalarleyfið. Dvalarleyfið er smá blað sem er stimplað og undirskrifað.

Staðfest afrit af gögnum
Þar sem við eru að flytja eitt stk. píanó hingað þá þurftum við að senda “staðfest afrit” af bæði skráningunni minni hér í borg og vegabréfi. Til að fá þessi gögn fer maður auðvitað upp í Kreisverwaltungsreferat.
Eftir að hafa rambað um alla bygginguna fann ég loks mitt rétta Warteraum. Þar voru Tür 1 og 3 að afgreiða, en Tür 2 var í sumarfríi. Þetta þýddi að það var nokkuð góð bið þarna. Loks fékk ég þó afgreiðslu.

Fyrsta skrefið var að skrifa reikning. Konan sem tók á móti mér skrifað reikning fyrir því sem ég var að biðja um (hér er ekkert ókeypis). Síðan sendi hún mig út að kassa 007. Ég fór því á stúfana og fann loks kassa 007. Eftir að hafa staðið þar í röð í nokkrar mínútur tókst mér loks að borga. Síðan fór ég aftur inn á skrifstofuna þar sem konan beið eftir mér. Allan tímann meðan ég var að græja borgunina sat hún bara hreyfingarlaus og beið eftir mér. Þetta fannst mér sýna frábært dæmi um það hvað þjónustan er góð þarna. Meðan verið var að afgreiða mig, þá afgreiddi hún engan nema mig. Jafnvel þó svo ég hafi þurft að bregða mér frá í 10-15 mín, þá sat hún bara hreyfingalaus á meðan.
Þegar ég birtist svo með kvittun þess efnis að ég væri búinn að borga, hófst vinnan hjá henni að afgreiða gögnin. Nokkrum mínútum síðar fór ég því út með 2 blöð, stimpluð og undirskrifuð.

Þar með er samskiptum mínum við Das Kreisverwaltungsreferat lokið í bili. Ég hlakka mikið til eftir að fá tækifæri til þess að fara þangað aftur. Hvergi er betra að eyða dagsstund heldur þarna inni.

2 athugasemdir »

  1. f.willy said,

    ágúst 4, 2006 @ 7:32 pm

    Þetta er heillandi lesning!! Allavega mun meira heillandi en útihátíðin “Ein með öllu” sem nú fer fram fyrir utan stofugluggann hjá mér.

    Sá að Sunna var eitthvað að vonast eftir álíka skrifræði í Svíaríki, mig rámar ekki í að það hafi verið svona svakalegt. Aðalmálið þar var að verða sér út um sænska kennitölu hið fyrsta, því án hennar var varla hægt að ganga örna sinna. En þegar hún var komin eftir 1-2 vikur þá var allt tiltölulega ljúft.

    Bestu kveðjur,
    Villi.

  2. Brynjar said,

    ágúst 4, 2006 @ 7:49 pm

    Getur þú ekki pantað þér brúsa af landa hjá “góðum taxa” og rokið út og tekið þátt í hátíðarhöldunum? Í versta falli getur þú tekið með þér hníf úr eldhúsinu og farið og skemmt tjöld og verið með læti. Þú ert í topp aðstöðu að búa þarna inni á miðju hátíðarsvæðinu.

    Þjóðverjar eru ekkert fyrir kennitölur, þeira vita örugglega ekkert hvað það er. Í stað þeirra úthluta allar stofnanir manni sérstakt Kundennummer. Þetta númer er svo lykillinn að allri þjónustu hjá viðkomandi stofnun. Ólíkt íslensku kennitölunni þá fær maður auðvitað sér Kundennummer hjá hverri stofnun (sem maður man auðvitað ekki).

RSS feed for comments on this post · Slóð fyrir tilvísun

Leave a Comment