Sögur af Mjaðarvöllum

Helgina 18. til 20. ágúst fórum við Ásta ásamt Finnboga (sem dvaldi hér í orlofi í 10 daga) í helgarferð yfir í Alpana. Aðal takmarkið var að komast til Ernen þar sem Ásta hafði farið á píanónámskeið fyrir nokkrum árum. Farartækið var BMW hraðbrautarkaggi sem við tókum á Schönes Wochenend angeboti hjá Enterprise mönnum.

Á föstudeginum keyrðum við til Lindau. Þar setti ég ferðamannakittið á mig (sjá mynd) og við röltum um.

Því miður vorum við of seint á ferð til þess að geta farið í siglingu um Bodensee. Síðasta ferð hafði verið 6 tímum áður.

Ferð okkar um Lindau lauk snarlega þegar himnarnir opnuðust og gusuðu hressilega yfir okkur fersku rigningarvatni.

Eftir þetta keyrðum við til Bregenz í Austurríki. Þar fórum við á Klausturkjallarann og borðuðum rosalega góðan mat. Einnig fengu sumir, sem ekki voru að keyra, smá bjórdreytil.

Daginn eftir keyrðum við áleiðis til Ernen. Á leiðinni er farið í gegnum Furka göngin. Í stað þess að keyra í gegnum þau eins og maður á að venjast var keyrt upp á lest sem flutti mann síðan í gegnum þau.

Skömmu síðar vorum við komin til Ernen

Til að sjá Alpana almennilega skelltum við okkur í kláfi upp á Eggishorn sem er tindur í tæplega 3000 metra hæð.
Útsýnið var auðvitað stórkostlegt þarna uppi

það kom sér líka vel að vera í fjallgöngugallanum, því þarna uppi var frost og snjór.

Mér voru því allir vegir færir þarna uppi.

Blómin í Ernen komu vel undan vetri eins og þessi mynd sínir

Daginn eftir stóð til að keyra í gegnum Ítalíu á leiðinni heim til München. Til þess að komast þangað þarf að fara í gegnum önnur lestargögn (svipuð og Forka göngin). En þar sem Ítalir eru þekktir fyrir leti og ómennsku, óstundvísi og hangs þá keyrði lestin þar í gegn bara á tveggja tíma fresti. Við nenntum því ekki að bíða eftir því og fórum sömu leið til baka með viðkomu í smálandinu Liechtenstein.
Þar var svo tekinn einn kaffibolli og nokkrar flöskur af víni landsins keyptar.