Sögur af Mjaðarvöllum

Þar sem ekki eru nema rúmar tvær vikur í að Oktoberfest hefjist þá er tilvalið að skoða aðeins úrvalið af Oktoberfest bjórum.

Í dag verður fyrir valinu Paulaner Oktoberfest bjórinn. Hann kemur frá Paulaner brugghúsinu hér í borg. Paulaner hefur bruggað bjór frá því 1634. Í upphafi voru það munkar sem brugguðu til eigin neyslu (sem hefur væntanlega verið all nokkur) en í framhaldinu var farið að selja bjórinn til almúgans.
Paulaner er líka þekktur fyrir að koma sterkur inn á Starkbier hátíðinni á vorin í Paulaner kjallaranum í Nockherberg með Salvator bjórnum. Þá hátíð hef ég ekki enn upplifað, en ég mun gera henni skil þegar þar að kemur.

Án þess að ég hafi gert sérstaka könnun á því, þá virðist Paulaner vera eini Münchenar bjórinn sem hægt er að fá mjög víða fyrir utan Þýskaland (reyndar ekki svo víða að hann fáist á Íslandi), en ég veit að hann fæst víða í evrópu og í Bandaríkjunum. Því miður er það ekki alveg sami mjöður sem er fluttur út og er drukkinn innansveitar, en hann kemst nærri.

Bjór dagsins er eins og áður sagði Oktoberfest bjórinn. Hann er lagerbjór, 6.0% að styrkleika og er því nokkuð sterkari en hefðbundi lagerinn sem maður drekkur.

Því miður varð ég fyrir miklum vonbrigðum með bjórinn. Hann er eiginlega alveg bragðlaus. Kannski skemmir það fyrir að ég er bara með hálfan líter við hönd en ekki líterkrús, en þrátt fyrir það eru vonbrigðin mikil. Oftast fær maður ríkara malt- og humlabragð þegar bjórinn er sterkari, en í þetta skiptið fær maður ekkert nema ríkari ölvun. Það er ekki einu sinni neitt eftirbragð að ráði til að smjatta á í lokin. Það verður þó að teljast bjórnum til tekna að það er ekkert vont bragð heldur. Það er nú annað en hægt er að segja um margan Íslenskan bjórinn.

Þrátt fyrir þessi vonbrigði mun ég ekki hætta að drekka bjór, ég prófa bara næstu tegund.