Sögur af Mjaðarvöllum

Ég vil benda öllum þeim sem ætla að koma á Oktoberfest í haust að kíkja á þessa grein hér http://www.ganz-muenchen.de/oktoberfest/preise/bierpreis.html.

Inntakið í greininni er að verðið á líterskrúsinni í ár verður á bilinu 7.8-8.3 EUR. Þetta er hækkun um meira en 5% frá því í fyrra.
Fyrir okkur sem finnst gaman að fá sér eina krús eftir vinnu getur þetta þýtt auka kostnað upp á 3-4 EUR á einu kvöldi miðað við síðasta ár. Ef við summum það upp yfir alla hátíðina þá getur þetta verið aukakostnaður upp á tugi evra sem skellur á mann.

Nú er spurning hvort að Egilshöllin eða Laugardalshöllin henti betur fyrir Júróvisjón 2009? Eigum við kannski að byggja nýja höll fyrir verkefnið? Hverjir munu vera kynnar? Það er allavega ljóst að það er mikið starf fyrir höndum um leið og við vinnum þetta á næsta laugardag.

Sumarið brast loks á hér á Mjaðarvöllum um helgina. Því var fagnað á viðeigandi hátt.

Glöggir lesendur taka kannski eftir því að myndin er tekin í höfuðstöðvunum

Um daginn fórum við Ásta í skíðaferð til Austurríkis. Tilefnið var nokkur aukning í aldri hjá mér, í raun má eiginlega segja að ég hafi mjakað mér yfir á fertugsaldurinn.

Bærinn sem við gistum í heitir Söll. Skíðasvæðið upp af bænum er einn hluti af stærsta samhangandi skíðasvæði Austurríkis. Þar er hægt að renna sér endalaust eftir nýjum brekkum og ferðast langar vegalengdir inn eftir dalnum. Þessa þrjá daga sem við vorum þarna vorum við því nánast allan tímann að prufa nýjar brekkur.

Fáir eru betri knödelgerðamenn en Austurríkismenn og óvíða bragðast knöðlarnir betur en uppi á hæsta tindi*

Sá gamli þurfti svo auðvitað að hvíla sig eftir erfiðan dag í brekkunum

Veðrið lék við okkur allan tímann, skyggni ágætt og enginn stormur.

Ásta áður en hún brunaði niður fjallið.

* Fyrir áhugasama þá er þetta girnileg beikonknödelsúpa (með súrdeigsbrauði) sem bragðaðist jafnvel enn betur en má dæma af myndinni.

Við Dabbi skelltum okkur á skíði í gær til Kaltenbach. Undanfarið hefur mikið snjóað í Austurríki þannig að skíðasvæðin eru mörg hver búin að opna.

Skíðafærið var eins og best verður á kosið auk þess sem brekkurnar voru svo gott sem tómar. Það eina sem hefði getað verið betra var dagsformið mitt… en lappirnar voru hissa á að vera mættar í skíðaskó og áttu alls ekki von á því að þurfa erfiða heildan dag í brekkunum. Það vill til að það eru næg verkefni sem hægt er að snúa sér að þegar lappirnar gefast upp.

Nokkrar myndir frá því í gær:

Ég vil endilega vekja athygli allra sjóndapra á því að ný og glæsileg gleraugnaverslun er búin að opna í hjarta Hafnarfjarðar. Verslunin heitir Sjónlínan og eru eigendur hennar Pétur bróðir og konan hans.

Sjá nánar á stórglæsilegri heimasíðu Sjónlínunnar

Hvet alla til þess styðja Villa félaga minn til þess að fá vel yfir 8 milljón áhorf á sjónlistargjörninginn sinn. Sjá nánar Man Eats Cake!.

Síðasta föstudag komu þyrstir félagar mínir í heimsókn. Eftir langt flug og erfiða lestarferð komumst þeir loks á fyrsta áfangastað, Augustiner Biergarten.

Eftir nokkrar bjórkrúsir var svo ákveðið að sækja töskurnar sem biðu á brautarpallinum á aðalbrautarstöðinni og fara heim.

Daginn eftir hófst Oktoberfest með því að Ude borgarstjóri sló kranann í fyrstu bjórtunnuna stundvíslega 12:00 og þambaði í kjölfarið fyrstu krúsina. Við fórum í okkar fínustu föt og skunduðum upp á Engi (Theresienwiese) .

Því miður höfðu nokkur hundruð þúsunds manns ákveðið að koma á sama tíma og við, þannig að við komumst hvergi inn í bjórtjald til að drekka.
Því vandamáli var snarlega reddað og skunduðum við í Augustiner bjórgarðinn, þar sem sætin frá því í gær biðu heit eftir okkur.

Eftir góðan dag í bjórgarði hélt Formaðurinn (formaður Íslendingafélagsins) létt SingStar partý. Þar sem búið var að ákveða að næsti dagur yrði “Stóri Oktoberfest dagurinn”, þá rukum við þaðan út rétt áður en fór að birta.

Á sunnudeginum mættum við svo hressir á Engin kl. 11. Því var auðvitað fagnað með bjórkrús

Einnig vakti athygli okkar girnilegt würst salat á næsta borði

Þessi var víst líka með würst salat, myndin heppnaðist bara illa

Þegar líða tók á daginn jókst stemmarinn í tjaldinu

Á einhverjum tímapunkti þótti öllum nema okkur ráðlegast að við færum heim. Þegar út var komið söng ég íslensk þjóðlög fyrir viðstadda eins og sést hér

Helstu hápunktar þessa dags voru:

• Stóri maðurinn á næsta borði sem át einn kjúkling, 6 pylsur, 2 brezur og 3 lítra af bjór á sama tíma og við drukkum eina krús
• Einn úr hópnum opnaði flösku með tönnunum, hlaut við það brot í tönn
• Einn úr hópnum mældist með 3.92 prómill af áfengi í öndunarsýni sem boðið var uppá í bjórtjaldinu
• Einn úr hópnum man ekki eftir nema hluta úr deginum.
• Steikarsamlokan með auka sveittum lauk sem lokaði maganum undir lokin (því miður eru myndirnar of ógeðslegar til að birta á lýðnetinu).

Þetta var því mjög vel heppnaður dagur.

Þar sem ég var ekki í orlofi þurfti ég að mæta hress til vinna næstu daga. Félagarnir héldu þó áfram uppteknum hætti og drukku menningu Bæjaralands í sig eins og svampar.

Á miðvikudaginn fórum við svo á Völlinn og sáum þar FC Bayern kenna Cottbus mönnum að spila fótbolta. Að venju átti Olli stórleik, og fór leikurinn 5-0 fyrir okkar mönnum.

Eftir þessa erfiðu daga sit ég hér með grænt jurtate og reyni að jafna mig. Einn daginn jafna ég mig kannski.

Eftir 6 daga hefst Oktoberfest. Af því tilefni makaði ég þrárri svínafeiti í Lederhosurnar mínar svo þær verrði örugglega reddý þegar kallið kemur.

Ein af best heppnuðu myndum sem ég náði á Oktoberfest í fyrra

Á næsta föstudag koma svo góðir gestir, Finnbogi og Þröstur, til þess að taka þátt í hátíðarhöldunum. Lifrin á því eftir að fá að finna fyrir því á næstu vikum…

Þá er ég kominn til baka úr litlu Kaupmannahafnar ferðinni.

Ég, eins og flestir samlandar mínir, naut þeirra miklu forréttinda að læra dönsku í örugglega 8 ár í grunn- og framhaldsskóla. Með þetta nám á bakinu átti ég því von á því að koma sterkur inn þegar kæmi að því að tala við heimamenn.

Því miður varð ég fyrir ansi miklum vonbrigðum. Ég skildi ekki stakt orð í dönskunni auk þess sem enginn dani skildi dönskuna mína.
Þetta myndband hérna (úr norskum skemmtiþætti) segir eiginlega allt sem segja þarf:

Ætli ég geti ekki fengið endurgreiddan útlagðan kostnað við dönskunámið mitt…