Sögur af Mjaðarvöllum

Hvet alla til þess styðja Villa félaga minn til þess að fá vel yfir 8 milljón áhorf á sjónlistargjörninginn sinn. Sjá nánar Man Eats Cake!.

Síðasta föstudag komu þyrstir félagar mínir í heimsókn. Eftir langt flug og erfiða lestarferð komumst þeir loks á fyrsta áfangastað, Augustiner Biergarten.

Eftir nokkrar bjórkrúsir var svo ákveðið að sækja töskurnar sem biðu á brautarpallinum á aðalbrautarstöðinni og fara heim.

Daginn eftir hófst Oktoberfest með því að Ude borgarstjóri sló kranann í fyrstu bjórtunnuna stundvíslega 12:00 og þambaði í kjölfarið fyrstu krúsina. Við fórum í okkar fínustu föt og skunduðum upp á Engi (Theresienwiese) .

Því miður höfðu nokkur hundruð þúsunds manns ákveðið að koma á sama tíma og við, þannig að við komumst hvergi inn í bjórtjald til að drekka.
Því vandamáli var snarlega reddað og skunduðum við í Augustiner bjórgarðinn, þar sem sætin frá því í gær biðu heit eftir okkur.

Eftir góðan dag í bjórgarði hélt Formaðurinn (formaður Íslendingafélagsins) létt SingStar partý. Þar sem búið var að ákveða að næsti dagur yrði “Stóri Oktoberfest dagurinn”, þá rukum við þaðan út rétt áður en fór að birta.

Á sunnudeginum mættum við svo hressir á Engin kl. 11. Því var auðvitað fagnað með bjórkrús

Einnig vakti athygli okkar girnilegt würst salat á næsta borði

Þessi var víst líka með würst salat, myndin heppnaðist bara illa

Þegar líða tók á daginn jókst stemmarinn í tjaldinu

Á einhverjum tímapunkti þótti öllum nema okkur ráðlegast að við færum heim. Þegar út var komið söng ég íslensk þjóðlög fyrir viðstadda eins og sést hér

Helstu hápunktar þessa dags voru:

• Stóri maðurinn á næsta borði sem át einn kjúkling, 6 pylsur, 2 brezur og 3 lítra af bjór á sama tíma og við drukkum eina krús
• Einn úr hópnum opnaði flösku með tönnunum, hlaut við það brot í tönn
• Einn úr hópnum mældist með 3.92 prómill af áfengi í öndunarsýni sem boðið var uppá í bjórtjaldinu
• Einn úr hópnum man ekki eftir nema hluta úr deginum.
• Steikarsamlokan með auka sveittum lauk sem lokaði maganum undir lokin (því miður eru myndirnar of ógeðslegar til að birta á lýðnetinu).

Þetta var því mjög vel heppnaður dagur.

Þar sem ég var ekki í orlofi þurfti ég að mæta hress til vinna næstu daga. Félagarnir héldu þó áfram uppteknum hætti og drukku menningu Bæjaralands í sig eins og svampar.

Á miðvikudaginn fórum við svo á Völlinn og sáum þar FC Bayern kenna Cottbus mönnum að spila fótbolta. Að venju átti Olli stórleik, og fór leikurinn 5-0 fyrir okkar mönnum.

Eftir þessa erfiðu daga sit ég hér með grænt jurtate og reyni að jafna mig. Einn daginn jafna ég mig kannski.

Eftir 6 daga hefst Oktoberfest. Af því tilefni makaði ég þrárri svínafeiti í Lederhosurnar mínar svo þær verrði örugglega reddý þegar kallið kemur.

Ein af best heppnuðu myndum sem ég náði á Oktoberfest í fyrra

Á næsta föstudag koma svo góðir gestir, Finnbogi og Þröstur, til þess að taka þátt í hátíðarhöldunum. Lifrin á því eftir að fá að finna fyrir því á næstu vikum…

Þá er ég kominn til baka úr litlu Kaupmannahafnar ferðinni.

Ég, eins og flestir samlandar mínir, naut þeirra miklu forréttinda að læra dönsku í örugglega 8 ár í grunn- og framhaldsskóla. Með þetta nám á bakinu átti ég því von á því að koma sterkur inn þegar kæmi að því að tala við heimamenn.

Því miður varð ég fyrir ansi miklum vonbrigðum. Ég skildi ekki stakt orð í dönskunni auk þess sem enginn dani skildi dönskuna mína.
Þetta myndband hérna (úr norskum skemmtiþætti) segir eiginlega allt sem segja þarf:

Ætli ég geti ekki fengið endurgreiddan útlagðan kostnað við dönskunámið mitt…